Jouw God is te klein

In een van mijn eerdere gemeentes besloot mijn oudstenraad een enquête de gemeente in te slingeren waarin de vraag werd gesteld: ‘Voldoet het onderwijs van Br. Postma nog aan uw verwachtingen?’. Van de 25 respondenten waren er 22 tevreden, 3 misten de diepgang. Het onzekere bange jongetje in mij begon te schreeuwen: ‘Schat, luister, ik moet meteen meer diepgang leveren om in ons levensonderhoud te blijven voorzien, zie je later, die schoolmusical met de kinderen red je zelf ook wel toch?! Zei ik tegen mijn vrouw terwijl ik de deur uit stoof, haar wederom achterlatend met een vervolgstap zonder uitleg te geven over wat eraan voorafging.

Ik toog naar kantoor om daar als one-man-band een vierdelige studie over de Eindtijd op te nemen. Ik had nog wat materiaal liggen van eerdere studies dat nog best een tweede ronde mee kon. Bovendien was het alweer zeven jaar geleden dat ik dit had onderwezen: De meeste kerkgangers, inclusief ikzelf, hebben immers al moeite om zich te herinneren wat er een week geleden is gepreekt, laat staan dat ze iets herkennen van zeven jaar geleden.

De meeste kerkgangers, inclusief ikzelf, hebben immers al moeite om zich te herinneren wat er een week geleden is gepreekt

Gewapend met een oude Iphone, een wankel statief, een bouwlamp, haperend presentatiescherm en een heleboel ongeduld zou ik de schaapjes van mijn gemeente eens een diepgaande studie laten ruiken, maar een frustrerend middagje werd mijn deel!

Ten eerste kwam ik erachter dat mijn zorgvuldig in huisstijl geboetseerde PowerPoint in spiegelbeeld werd opgenomen. Iets wat de leesbaarheid niet ten goede kwam, zelfs niet bij woorden als pretribulationistisch premillenialisme.

Ten tweede kwam ik er na de proefopname achter dat er slechts drie tanden en één oor zichtbaar was vanwege de foute positionering van de camera. Een kruis op de vloer deed wonderen en ik beloofde mijzelf, naar Jozua 1:7, niet af te wijken naar links of naar rechts. Na zestien minuten opnemen werd ik gebeld op mijn camera, a.k.a mijn telefoon, door iemand die verkeerd verbonden bleek te zijn, dus ook die opname kon de prullenbak in. Uiteindelijk lukte het mij, om nog voor de duisternis intrad, de veertig minuten durende studie langs de vier visies op het Duizendjarig rijk te geven zonder interruptie. Voldaan bewoog ik mijn vinger naar de Play knop om een stukje terug te kijken. Al snel kwam ik erachter dat na 6m45 mijn geheugenkaart vol bleek te zijn en de resterende 33m15 nergens te bekennen waren.

Eenmaal thuis stak ik een klaaglied af waar Jeremia nog een puntje aan zou kunnen klagen en deelde kort af mee dat ik die avond een lange wandeling ging maken om de frustratie van mij af te schudden.

Eenmaal thuis stak ik een klaaglied af waar Jeremia nog een puntje aan zou kunnen klagen

Tijdens die wandeling luisterde ik een interview met een 75-jarige voorganger uit Wales die vijftig jaar lang één en dezelfde gemeente had gediend. Aan hem werd de vraag gesteld: Broeder, met welke zonde heeft u het vaakst en hardst geworsteld in die vijftig jaar? ‘Daar hoef ik niet lang over na te denken, dat is trots geweest: Het willen pleasen van gemeenteleden, het mee willen doen met de grote jongens van mijn tijd’, antwoordde Geoff eerlijk. Hij was links en rechts diverse malen ingehaald en dat had pijn gedaan, toch was hij blijven dienen, zondag na zondag.

Ik besefte, na zijn goudeerlijke woorden, dat deze hele dag één grote les van God was: Met mijn ‘diepgaande studie’ wilde ik niet de gemeenteleden dienen, maar vooral mijn eigen persoon op de voorgrond plaatsen en laten zien: ‘Kijk, ik kan het wel…ook die laatste drie duimpjes omhoog graag!’. Geoff zal nooit weten dat hij door dit interview een spreekbuis van God werd voor mij. Misschien ook maar beter, kan hij ook niet trots worden ;-)

Dit waargebeurde verhaal deel ik om je te laten zien dat mensen en hun meningen een ongezonde plek kunnen krijgen. Als dat het geval is, dan is je God te klein geworden. Maar wees gerust. Het is nog niet te laat om mensen een kopje kleiner te maken zodat Hij weer boven alles uit stijgt.

Think about this..

1.      Welke stemmen of meningen hebben in mijn leven soms meer invloed dan Gods stem, en hoe merk ik dat aan mijn keuzes en prioriteiten?

2.      In hoeverre is mijn verlangen om te ‘dienen’ vermengd met de behoefte aan erkenning, waardering of bevestiging van anderen?

3.      Wat gebeurt er met mijn beeld van God wanneer ik faal, kritiek ontvang of controle verlies – wordt Hij dan kleiner of juist groter in mijn vertrouwen?

In mijn cursus Doen als Jezus neem ik je mee langs zeven hoofdstukken uit mijn laatste boek. Via podcasts, doe- en reflectieopdrachten leer ik je om met vallen en opstaan Jezus op een praktische manier te volgen. Durf je de uitdaging aan?

Cursus: Doen als Jezus

€19.99

Nu kopen