Een brief aan de uitgever

Dit stukje satire komt uit de oude doos. Ooit kreeg onze oudste zoon een wat magertjes contractvoorstel voor een folderwijk. Ik besloot om over-the-top de frustratie daarover van mij af te schrijven.

Beste uitgeverij,

Gisteravond ontving onze veertienjarige zoon een contractvoorstel waar wij, zijn ouders, behoorlijk van geschrokken zijn. Met dit schrijven willen we u graag informeren over het hoe en waarom van onze slapeloze nacht.

U biedt hem een krantenwijk aan van rond de tweehonderd adressen, deels in buitengebied, voor een wekelijkse vergoeding van €3,40. In het meest gunstige geval heeft hij enkele weken per jaar het voorrecht om daar nog eens een bedrag van €1,17 aan toe te voegen door er meer dan tweehonderd folders tussen te vouwen: Dat brengt zijn weekgage op €4,57 bruto.

U moet weten dat wij als, gelovige en liefhebbende, ouders er altijd voor gebeden hebben dat hij niet de weg van deze wereld zal gaan en verslaafd zal geraken aan het materiële: Men, ook veertienjarige zonen, kan slechts één Heer dienen en de mammon slaat nog dagelijks zijn akelige klauwen uit.

Regelmatig worden mijn vrouw en ik, badend in elkanders zweet, wakker vanwege een repeterende nachtmerrie. We zien ons kroost dan onze Friese dorpsstraat binnen stuiteren in een grote roze Cadillac met hydraulische voorvering zoals je die alleen bij gangsterrap ziet. Onze zoon is het middelpunt in zijn statusblik, zelf omhangen met kilo’s goud en omgeven door vrouwen met iets te veel curves en iets te weinig kleding. Een riant salaris, zoals door u voorgesteld, brengt voor ons die nachtmerrie een stap dichterbij en doet ons dan ook ernstig twijfelen aan deze grove verleiding van de wortel van alle kwaad!

Nu zult u natuurlijk betogen dat het zo’n vaart niet zal lopen. Dat elke bezorger wel eens een lekke band rijdt en daardoor, met deze vergoeding, meteen een kwartaalsalaris armer is bij de fietsenmaker. Of dat een gestolen fiets zou kunnen leiden tot een direct faillissement en zijn weeksalaris ongeveer goed is voor ¾ Happymeal.

U geeft bovendien in uw voorstel aan dat u, als bedrijf, de nodige maatregelen treft om geen liquiditeitsproblemen te genereren door een borg vast te stellen voor de fietstas die hij in bruikleen krijgt. Een borg, á vijftien euro, die afgetrokken wordt van het eerste maandsalaris waardoor er die eerste maand, in het ongunstigste geval, na het bezorgen van ruim achthonderd kranten in weer, wind en ijzel een bedrag van €1,60 zal worden gevorderd van mijn zoon.

Uw goede bedoelingen ten spijt, uw zalvende argumenten meenemend, moeten wij desalniettemin aangeven dat wij hierin als herder en herderin voor ons veertienjarig schaapje moeten opkomen en daarmee van uw voorstel moeten afzien. Het zijn sterke benen die zo’n overvloedige weelde moeten dragen en wij denken dat ons vlees daarvoor nog te zwak is.

Wees gegroet, www.keespostma.com

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief (op de homepage) en mis niks!