Tenenkrommende vroomheid
- Kees Postma
- 5 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
Afgelopen zaterdagochtend verscheen in het Reformatorisch Dagblad een interview van ruim vier pagina’s met hardstyle-dj Sefa. Het lezen ervan bezorgde mij kromme tenen — zo erg zelfs dat we niet ver verwijderd waren van een bezoek aan de Spoedeisende Hulp in Drachten om ze weer recht te laten trekken.
Laat dit meteen duidelijk zijn: dat lag niet aan Sefa zelf. Integendeel. Hij vertelt open en boeiend over zijn niet-religieuze opvoeding, over zijn eerste, voorzichtige stappen in een nieuwverworven geloof en over zijn zoektocht naar Christus en alles wat heilig is. Daar spreekt eerlijkheid uit, kwetsbaarheid ook.
Nee, de tenen kromden zich door de vraagstelling van de interviewers, Klaasse en De Ketterij, en door het beeld dat zij telkens weer opriepen van de boze, enge en zondige wereld waarin Sefa zich zou begeven. De wereld van beats, losbandigheid en alles wat onheilig heet te zijn. Alsof het hardstyle-universum per definitie een moreel mijnenveld is waar een gelovige slechts met grote argwaan en op veilige afstand naar mag kijken. Het hele artikel riep bij mij onwillekeurig associaties op met Mattheüs 23:15, waar Jezus zegt:
“Wee u, Schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want u reist zee en land af om één proseliet te maken, en als hij het geworden is, maakt u hem een kind van de hel, dubbel zo erg als u.”
De pogingen van het dagblad om deze dj in een zelfgecreëerde reformatorische mal te persen zijn ronduit stuitend. Deze alinea was voor mij de druppel:
“Tijdens feesten (waar Sefa draait) wordt drugs en alcohol gebruikt. De concerten zijn vaak een uitbarsting van hedonisme. En staan dus lijnrecht tegenover matigheid, soberheid, ingetogenheid.” (RD, p. 28, Muziek)
Ik lees deze krant inmiddels een jaar, vaak met plezier. Maar wanneer het gaat over hedonisme en uitspattingen, lijkt het morele zelfinzicht in reformatorische kring opvallend selectief. Ik denk aan de vele advertenties van vermogensfondsen die de krant bevolken, met een minimale inleg van boven de honderdduizend euro. Of de investeringsprojecten in reformatorische zorgcentra, eveneens met forse instapbedragen.
Als abonnee weet ik nu al wat mij volgende week te wachten staat: de bijlage met reformatorische vakantiehuisjes. Daarin bieden blijkbaar gematigde, sober levende, ingetogen refo’s hun tweede, derde of vierde woning aan — soms zelfs complete vakantieparken. Blijkbaar mag hedonisme wél bestaan in baksteen, rendement en recreatie; zolang het maar verpakt is in een keurige brochure.
Wij hebben de opdracht het Evangelie aan alle volken te verkondigen. Maar als wij bij het uitdragen van het goede nieuws vooral de huichelarij verspreiden die wij zorgvuldig in ons eigen leven hebben verborgen, maken wij ons schuldig aan een grote zonde.
Lieve RD-redactie, misschien schuilt er wel meer hedonisme in de vakantiebrochure & vermogensfondsen dan in de pogingen van Sefa om in de zogenaamd “donkere wereld van hardstyle” zijn licht te laten schijnen. En als hij het niet doet — wie dan wel?
Bovendien mogen we best blij zijn dat iemand tot Christus is gekomen en bovenal beseffen: Dan wordt iemand een werk in uitvoering, we mogen Sefa best zijn progressie gunnen in het geestelijk leven. Hij zal over vijf jaar niet meer zijn wie hij nu is en is vandaag al niet meer wie hij was tijdens zijn bekering.
Die progressie gun ik ook het RD-journaille – dat ze leren leven en dansen op het ritme van de Rabbi. Dansend met een balk in je oog verwijder je nooit de splinter bij een ander, neem dat maar van mij aan.
Dit soort columns in je mailbox? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief op de homepage. Je ontvangt dan mijn verhalen, boekennieuws en kortingen direct in je mailbox!
Geloven in, doen als en leven met Jezus. Dat is wat we gaan leren en oefenen tijdens deze uitermate praktische cursus die naadloos aansluit op het boek Doen als Jezus. Neem een kijkje hieronder en ga de uitdaging aan!
