Als de mist optrekt

Hoewel de mist die zondag hardnekkig bleef hangen, zo vlak voor wat officieel “de meest deprimerende dag van het jaar” heet te zijn, sloot ik de dag opvallend hoopvol af.

Om te beginnen omdat we die ochtend met zo’n negentig baptisten als sardientjes in een blik bijeen waren gedreven in Burgum. De helft van ons heiligdom moesten we namelijk afstaan aan de biljartvereniging, die precies die dag hun jaarlijkse toernooi hield. Terwijl zij geconcentreerd hun caramboles maakten, hun biertjes dronken en broodjes hamburgers verslondden schoot onze gastspreker een loepzuivere driepunter over het belang van geloofsgroei.

Kerntekst van de ochtend was Deuteronomium 8:1: ‘U moet alle geboden die ik u heden gebied, nauwlettend in acht nemen.’ Gehoorzaamheid als katalysator van geloofsgroei. Een vurig pleidooi dat nog flink wat stof tot nadenken gaf en dat qua trefzekerheid moeiteloos kon wedijveren met de mooiste biljartstoot van de dag.

Maar het hoogtepunt moest nog komen. Iedere ouder van tieners weet dat je rol in die levensfase verschuift van verzorger naar onderbetaalde taxichauffeur. Dus reed ik ’s avonds naar een industrieel niemandsland, waar een hip event voor gelovige Gen Z’ers plaatsvond. Uiteraard moesten er vooraf gratis tickets worden geregeld, was er merchandise te koop en hing er binnen aanzienlijk meer mist dan buiten. Zo’n zevenhonderd bundeltjes hormonen verzamelden zich in het heiligdom.

 Zo’n zevenhonderd bundeltjes hormonen verzamelden zich in het heiligdom.

Na anderhalf uur reed ik dezelfde route weer terug om ze op te halen. Natuurlijk liep het uit. Of dat nu de leiding van de Heilige Geest was of een ongelukkig getimede setlist, laat ik wijselijk in het midden. Ik besloot in de hal te wachten, zag de eerste jongeren voorbijstromen en hoorde toen iets waardoor ik bijna zelf zin kreeg om mee te hossen en te wiegen. Uiteraard herpakte ik me tijdig om mijn tieners niet op te zadelen met blijvend jeugdtrauma.

Twee uit de kluiten gewassen jongemannen liepen terug over de voor hen uitgerolde rode loper. De één zei tegen de ander: “Ik denk dat we de volgende keer gewoon ergens heen moeten waar de Bijbel wordt uitgelegd; daar heb ik veel meer aan.” Twintig minuten later klonk achterin mijn refobus een vergelijkbaar gesprek: “Het is eigenlijk altijd hetzelfde bij dit soort events: eerst zingen en dansen, dan een preek, dan moeten we ons leven aan Jezus geven, en als we dat niet doen zijn er nog allerlei andere redenen om naar voren te komen.” Fascinerend hoe scherp men binnen deze generatie kan benoemen wat hen wordt voorgeschoteld. Overigens heb ik niks tegen dit soort events- het is gaaf wanneer je zoveel jongeren bijelkaar krijgt die open staan voor onderwijs over Jezus.

Fascinerend hoe scherp deze generatie kan benoemen wat hen wordt voorgeschoteld.

De echte carambole werd, voor mij, niet op het mistige podium gemaakt of in de volle zaal. Die viel in de hal, bij die twee jongens, bij de twee dames op de achterbank en bij de Geest die jong en oud oproept om alles wat Jezus gebiedt in acht te nemen. Niet om hen klem te zetten, maar om de mist van deze tijd te laten optrekken, zodat helder wordt waar het werkelijk om draait.

Ook het verlangen om Jezus te volgen? Lees dan Doen als Jezus- de Man die alles veranderde. Je bestelt het boek hieronder. Meer dan 850 mensen gingen je voor de afgelopen weken.

Boek: Doen als Jezus + GRATIS EXTRA'S

€18.99

Nu kopen